^{Jiyan û Helbestên Mela Ebdulmecîdê} GULORDÎ

PÎŞ Û KAR

Kewtme naw çerxa zemanî min neman umêd û hal
Hub û hesret man di dil da bûm şuyuxek pîr û kal

Bi hizaran sal ‘umir bît akubet her mirin e
Malê Qaron te di dest bît malbirin her kifin e

Teşbihê xewn û xiyalan dê biçît wek yêk dem e
Nîn e keyf û lezzeta wê kul û derd û elem e

Kewtne hewesa jiyanê me mirin naête bîr
Se’ û xîrêt me çu nînin sûc û curm gunhê kebir

Hey hawar û sed mixabin bo wê jîna bê’emel
‘Umir borand bi hesûdî kîn xirabî dil xelel

Dilxirab û qelbqirêj zimantûj û zaxelbeser
Nîn e karek wî di destî dilêt kovan û keser

Qîmeta ‘umrî nezanî kanê ji bona çi ye
Xêr û çakî wê birandin pîş û kar xirabî ye

Ferqa xêr û gunehê nekir ji hev ma di nav da
Nehêt bîrê dûmahî ew kewtye di nav xeman da

Çendî zor e rûreş û şerminde çûna mehşerê
Pêş mewlayî nîn e cihê îtiraz û xeberê

Min hawar û gazî j’vî halê giran û bêmefa
Nekevne nav vî derdê nexweş bo xatra Mustefa

Mayme bi destê xalî çu tiştek baş nîn e tê da
Bûyme miflisê axret mayime di nava rê da

Ey Xerîbê bêçare min sed hîvî û gazî ye
Hatime dergahê ya Rebî jê bibe razî ye